margaverder: De zwaarste dag

Vertrek uit Shey, Over de laatste hoge pas.

Toen ik die ochtend de tent open deed was de wereld wit, er lag rijp op de tenten. Ik had die nacht mijn thermen-ondergoed aan gehad en dankte nogmaals mijn donzen slaapzak. Na mezelf gewassen te hebben heb ik met de muts op en de handschoenen aan ontbeten. Daarna moesten we snel op pad omdat het ernaar uitzag dat het zou gaan sneeuwen en we hadden een lange, zware dag voor de boeg. Ik heb mijn washandje aan de dagrukzak gespeld (het bevroor direct) en ben met 4 lagen kleren op weg gegaan. Voor onderweg hadden we een lunchpakket meegekregen: 2 oliebolachtige broodjes, een gekookt ei, een snicker, een stukje kaas en een stukje appel.

De tocht voerde weer langs de Kora, om de Chrystal Mountain, maar nu de andere kant op. We moesten ongeveer 900 m stijgen. De eerste honderden meters ging dit langzaam en gestaag. We kwamen weer regelmatig onbegrijpelijke heilige bouwsels tegen en een prachtige manimuur. Om ongeveer 12 uur hielden we halt om het lunchpakket op te eten. Terwijl we dit deden begon het boven ons te onweren.

Op weg naar de pas, een terugblik naar het dal van Shey

We gingen weer op pad en kwamen in een soort kom terecht. Waar was de pas? Deze bleek het laagste punt op de rand van de kom te zijn, hoe kwamen we daar omhoog? Na door gelopen te hebben zagen we de muilezels langzaam maar zeker omhoog gaan, er was dus een pad. Ondertussen bleef het zachtjes rommelen. Toen we het pad hadden bereikt bleek dit een modderig half bevroren steil pad te zijn. Ik heb me de laatste honderd meters omhoog geperst, het lukte me niet meer adem en tempo op elkaar af te stemmen.

Op de pas (5345 m)

Daarna volgde de afdaling, wederom steil en nu met los zand, vermengd met losse stenen. Dit heb ik langzaam, voetje voor voetje gedaan. En waar was het pad?

Toen we dit hadden bereikt, bleek dit haast nog steiler en moeilijker begaanbaar te zijn dan het eerste stuk.

Waar is het pad?

Uiteindelijk hebben we het kamp bereikt, waar het begon te sneeuwen. (Deze plaats heette niet voor niets 'snowfieldcamp'). Na een uur in de tent gelegen te hebben heb ik me toch maar gewassen, thee gedronken en gegeten en daarna weer vlug de warme slaapzak in.